▪️در روزگاری که گویی ایران در ابری از فراموشی سپرده شده است؛ اگر کار دیگری از دست ما برنیاید لااقل خوب است بکوشیم تا فکرِ او و غمِ او را در دلِ خود زنده نگاه داریم و اعتقاد به زایندگی دوران را در سین
اما ظلمت مطلق اهریمن خود چیزی دیگر است. لکّهی نوری در آن نمیجوشد تا چشم دل بدان بتواند دوخت. تاریکی گستردهای است که هر چه آن را بپیمایی باز به پایانش نمیرسی و هر چه آن را بنگری باز چیزی ندیدهای.«